Palce błądzą, gubią się w zagłębieniach skóry, delikatnie badają teren, teren prywatny...? Myślimy i czujemy za dużo, nasze przekleństwo i szczęście, dłonie umazane farbą, wiatr we włosach, odgłos zamykanych drzwi pociągowych, żal do świata wykrzyczany w przestrzeń. Mogliśmy mieć wszystko, zrezygnowaliśmy z tego na własne życzenie. Zacząć zaczynać, każdego dnia parzyć świeżą kawę i czytać nowe książki. Ciało bezładnie leży na środku ulicy, oczy wypatrują gwiazd.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz