Cholernie źle mi z tym, że potrafię powracać do rzeczy, które znaczą dla mnie tak wiele. Czy coś można poradzić w byciu szczęśliwym z osobą, która nadal potrafi ranić? Czy uczucie gromadzące we mnie ma jakikolwiek odczyn w świecie? Nie znam kolejny raz odpowiedzi na te pytanie, które i tak z każdą sekundą się rozdwajają. Ile chciałabym oddać, by właśnie Twoja osoba była obok. By kojący szept, powtórnie był rzeczą dla której żyję. Nie możesz opuścić mnie po tym jak przeżywaliśmy te najcudowniejsze chwile w życiu.. Nie. To był znak. To przeznaczenie by poznawać siebie nawzajem i to by przy sobie być. Kocham Cię. A kochaną osobę się nigdy nie rani. Zapamiętaj.
...♥...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz